مسیر تندرو – اتوبوس های کندرو

مسیر تندرو – اتوبوس های کندرو

                    44

 

اواسط دهه ۷۰ میلادی در اوج پیشرفت و توسعه برزیل، ترافیک شهرهای مرکزی این کشور کم‌کم در حال تبدیل شدن به یک چالش حکومتی بود. سرانجام در سال ۱۹۷۴ تخستین خط بی‌آر‌تی در کوریتیبای این کشور تاسیس ش. اصول ساخت اولین خط BRT هنوز هم تا حد زیادی حفظ شده است. حرکت رفت و برگشت اتوبوس‌ها در مسیری مستقیم و بدون تقاطع. تنها در محل‌هایی که چراغ راهنمایی دارد اتوبوس‌های فوق می‌ایستند. موفقیت این طرح به حدی بود که هنوز هم رکورددار بیشترین حمل و نقل با این روش از آن برزیلی‌ها با نقل و انتقال ۲ میلیون و ۳۰۰ هزار نفر طی یک روز است.

سامانه اتوبوس تندرو (Bus rapid transit) نامش را از سیستم حمل و نقل تندرو گرفته‌است، که در آن برای حمل و نقل سریع وسایل نقلیه عمومی از روش‌های مختلفی همچون ایجاد روگذر و زیرگذر و خطوط ویژه استفاده می‌گردد. مدت زیادی است که در دنیا برای افزایش سرعت اتوبوس‌های درون شهری از روش‌های مختلفی مانند ایجاد مسیرهای ویژه اتوبوس‌رانی یا دادن اولویت به اتوبوس‌ها در گذر از تقاطع‌ها استفاده می‌شود.

یکی از اصلی‌ترین ویژگی‌های یک سامانه اتوبوس تندرو اختصاص یک خط ویژه به آن است که فارغ از ترافیک شهری بتواند فعالیت کند. این کار باعث می‌شود هم سرعت اتوبوس‌ها افزایش یابد و هم خطر تصادف با وجود آنکه سرعت افزایش یافته‌است، کاهش بیابد. 

بی آر تی تبریز اگر چه با فاصله زمانی کمی نسبت به بی آر تی پایتخت به بهره برداری رسید ولی با مشکلات بسیاری دست به گریبان است و هنوز نتوانسته است استانداردهای لازم را به دست آورد. عوض کردن پیاپی نرده های حایل، آسفالت بسیار نامناسب که از آن به عنوان تپه های مسیر بی آر تی تبریز یاد می شود و چهره بسیار زشتی به برخی مسیرها داده است، ایستگاه های عجیب و غیر استاندارد، شلوغی ایستگاه ها، برنامه ریزی نامنظم برای رفت و آمد اتوبوس ها، استفاده از اتوبوس های تک کابین، استفاده از برخی رانندگان کم تجربه، تبدیل شدن مسیر به مسیر ویژه موتورسوران، درگیری های هر روزه میان مسافران و مسئولین کنترل کارت بلیط که علاوه بر درگیری های لفظی گاهاً به درگیری های فیزیکی نیز کشیده می شود و . . . پاره ای از این مشکلات است که موجب نارضایتی اکثر مسافران گردیده است. یکی دیگر از مشکلاتی که مسیر سامانه اتوبوس تندرو تبریز را از ایستگاه راه آهن تا چهارراه شریعتی درگیر خود کرده است استفاده دیگر اتوبوس های شهری از این مسیر می باشد که با توقف های بیش از حد در ایستگاه ها، استفاده از روش های سنتی مسافرگیری و حرکت بسیار کند باعث پایین آمدن کارآیی این مسیر شده است. بجاست مسئولین ذیربط به جای هزینه های اضافی چون عوض کردن نرده های حایل در این مسیر فکری به حال مسافرانی بکنند که برای آرامش بیشتر و رسیدن هر چه زودتر به مسیر خود از این سامانه استفاده می کنند ولی بوق زدن های ممتد برای کنار کشیدن اتوبوس های کندرو! و کنار نکشیدن این اتوبوس ها! و گاهاً درگیری لفظی بین رانندگان این اتوبوس ها، مانع از این کار می شود. حال که مسئولین شهر در تکاپوی تبریز ۲۰۱۸ هستند جا دارد تا معضل بی آر تی تبریز را برای همیشه حل کنند و یا تدارکی ببینند تا مانع دیده شدن این معضل از سوی گردشگران شوند! 

رسول پورزمانی

 




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *